ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္
ဓားတစ္လက္ မဟုတ္ေတာင္မွ
ဒုိင္းတစ္လက္ေတာ့ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ အေဖ ..
လုိအပ္တုိင္း မျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ေပမယ့္
ရန္စြယ္ေတြၾကား မားမားရပ္ေပးခဲ့တာ
ကၽြန္ေတာ့္ အေဖပါ ...
မုိက္တြင္းနက္တဲ့ သားမုိက္တစ္ေယာက္
လမ္းစမေပ်ာက္ေအာင္ ဆုံးမ, မရလုိ႔
အေဖ မ်က္ရည္က်ခဲ့ဖူးတာ
ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိပါတယ္ အေဖ ...
အခု အေဖအသက္ႀကီးလာေလျပီ
ဆံေတြျဖဴလို႔ အေရေတြတြန္႕ကာ
အေဖ အုိလာျပီ
ကၽြန္ေတာ္ေလ
ဘဝကို အေဖာ္မပါပဲ တစ္ေယာက္တည္း
ရဲရဲႀကီးေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ အေဖ့ရဲ့ေသြးမ်ိဳးကို
လုိခ်င္တယ္ အေဖ ...
No comments:
Post a Comment