toe lay: July 2012

Wednesday, July 4, 2012

ငါ့ရဲ့ အခန္းငယ္

ဒုကၡကို အုတ္ျမစ္ခ်
ေသာကကို တုိင္ေထာင္
အမုန္းတရားနဲ႔ ေခါင္မုိး
နာၾကည္းမႈ အကာအရံနဲ႔
အထီးက်န္ ျပတင္းေပါက္ကေန
အေဝးကို လွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့
ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အလင္းေရာင္ေလးေတြ
ေလထဲမွာ ခုန္ေပါက္ေနေလရဲ့
ငါ့ရဲ့မျပည့္စုံေသးတဲ့ အိမ္ကိုေတာ့
သံသယဆုိတဲ့ သံေလးေတြရုိက္ျပီး
လြမ္းေဆြးျခင္း အရာေလးေတြကို
ပူေလာင္ျပီး က်ဥ္းက်ပ္ေနတဲ့
ငါ့အခန္းထဲမွာ
ခ်ိတ္ဆြဲထားတာ ဘယ္သူသိမွာတဲ့လဲ .... ။

toe lay

ဆုေတာင္း

အခ်စ္ဆုိတာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆုိရင္
ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာဆရာ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး
အဲ့ကဗ်ာေလးထဲက စာသားေလးပဲျဖစ္ပါရေစ …

အခ်စ္ဆုိတာ သံစဥ္တစ္ခုဆုိရင္
ကၽြန္ေတာ္ သီဆုိသူ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး
အဲ့သံစဥ္ေလးထဲက ကာရံေလးေတြပဲျဖစ္ပါရေစ …

အခ်စ္ဆုိတာ ပန္းတစ္ပြင့္ဆုိရင္
ကၽြန္ေတာ္ ဥယ်ာဥ္မွဴး မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး
အဲ့ပန္းေလးနားမွာ ပ်ံဝဲေနတဲ့
လိပ္ျပာေလးပဲ ျဖစ္ပါရေစ …

အခ်စ္သည္သာ သူျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္
ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး
သူတီးခတ္မယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတဲ့
ဂစ္တာတစ္လက္သာ ျဖစ္ပါရေစ …

toe lay

Sunday, July 1, 2012

တစ္ခြန္းစကား

ရနံကိုေတာ့ရတယ္
ဒါေပမယ့္….ငါ႔ကိုေမႊးတာမဟုတ္ဘူး ။
ဒီေတာအုပ္္ဒီေက်ာက္သားက
ရင္အံု႔ေမာက္ေမာက္နဲ႔ျပားေနလိုက္တာ ။
ဘာျဖစ္လဲ
ငါဟာ….သိန္းငွက္တစ္ေကာင္
ကိုယ့္ေလးၫိႈ႕ကိုယ္ဆြဲၿပီးထြက္ခဲ့တယ္…။

Credit by - ဆရာတာရာမင္းေဝ